Soyut resim İslam düşüncesinin bağrında yeşerirken, Müslüman sanatkârı da, varolduğu medeniyette özel ve özgün bir konuma taşımıştır. Müslüman sanatkâr, İslam dinindeki figüratif resme olan temkinli yaklaşımla, sembolik ve figüratif olmayan başka bir sanat ufkunu belirginleştirmiş, soyut resmin öncüsü olmuştur. Meydana getirdiği eserlerde, sanatın asıl sahibine, bütün fiillerin olduğu kadar güzelliğin de mucidi ve mâlikine, O'na mahcubiyetle yönelmiş 'yoktan yaratım' çabasına girmemiş; kendini, varlığa ilişen, ihsanın estetik tezahürü olan ilhamların refakatçisi görmeyi yeğlemiştir. Bu haliyle sanatkâr, oluşu nisbetinde 'güzel bir şey' eyleyerek, iyiye ve 'En İyi'nin sahibine ulaşmaya çalışan yolcudur.

Betül Burnaz, "Deveran Aralığı" adlı sergisinde Yaratıcı'yı merkeze alan bu sanat anlayışını yansıtıyor. Her ne kadar Allah lafz-ı celîlinin klasik üslûplarda yazılmasını, belli kurallara ve ölçülere oturtulmasını değerli ve anlamlı bulmaktaysa da, denemelerinde çizgiyi kaligrafik tasarımlara da açılmak için bir boşluk olarak değerlendiriyor. Böylelikle 'O'nun vechinin her yerde ve her şekilde var olacağını ve pek tabii yazılabileceğini, çizilebileceğini ve söylenebileceğini ifade etmeye çalışıyor.